ನೀರಸ ದಾರಿಯ ಮಧ್ಯೆ ನಿಸ್ವಳವಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಜೀವ ಗಳು
ಸಂಜೆ ಕಿರಣಗಳು ಮುಸುಕುಬಿದ್ದ ಮಂಜನ್ನು ಚುಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದವು. ಉದ್ದವಾದ ನೆಲದ ರಸ್ತೆಯಾಚೆ ಬಲಹೀನ ಹಾಯಿಸುಹೆಜ್ಜೆಯ ದನಿ ಕೇಳಿಸಿತು — ಒಂದು ಹುಡುಗ, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊರೆ ತೂಗುತ್ತಿದ್ದ ಬುಟ್ಟಿ, ಕಾಲುಗಳು ದಪ್ಪನೆಯ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ತಾವಾಗಿ ಚುರುಕು ಆಗುತ್ತಿವೆ.
ಅವನ ಹಿಂದೆ ನಾಯಿ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ. ಮಾತಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಇವನೆಂಬ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಕಣ್ಣುಗಳೇ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡುವ ನಿಷ್ಠೆಯ ಸಾಥಿ. ರಸ್ತೆಯ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಹರಡುವ ಈ ಯಾತ್ರೆ – ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಮರಳಿದ ಛಾಯೆಗಳಂತೆ ತಲೆಕೆಳಗಾಗುವ ಬದುಕು.
ಹುಡುಗನ ಹೊರೆಯು ಕೇವಲ ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲ. ಅದು ಮಡಿಲ ಬಡತನ, ಹೊಟ್ಟೆಗಿಲ್ಲದ ಹಸಿವಿನ ಹಿನ್ನಲೆ, ಆದರೂ ಮುನ್ನಡೆಸುವ ನಿರ್ಧಾರದ ಗುರಿ. ಬಿತ್ತನೆ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಬೆಳೆಯುವ ನಂಬಿಕೆಯ ಬುಟ್ಟಿ.
ನಾಯಿ ಅವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗದು. ಅದು ಅಪ್ಪಟ ಮೌನದ ಭಾಷೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತದೆ. ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಮಾತುಗಳ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ, ಕಾರಣ ಅವರು ಜೀವನವನ್ನು ಓದಿ ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ – ಒಂದೇ ರೇಖೆಯಲ್ಲಿ, ಒಂದೇ ಹೆಜ್ಜೆ ತಾಳಿನಲ್ಲಿ.
– ರಾಂ ಅಜೆಕಾರು ಕಾರ್ಕಳ
