ಅಮ್ಮನ ಮಡಿಲು ಸೇರುವ ಮುಗ್ಧ ಕರುವಿನ ತವಕ –
ಒಂದು ನಿಶ್ಶಬ್ದ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ. ಗವಿಯ ಒಳಗಿಂದ ಹೊರಹಾಕಿರುವ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ತಲೆ. ಬಾಗಿಲಿನ ಅಂಚಿನಿಂದ ಜಗತ್ತಿನತ್ತ ತಿರುಗಿರುವ ಆ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಷ ಭಾವ, ಅಪಾರ ಕುತೂಹಲ, ಮತ್ತು ಆತ್ಮೀಯತೆಯ ಹಸಿರು ನೋಟಗಳು ಛಾಯಾಚಿತ್ರದಂತೆ ಬಿಂಬಿಸುತ್ತವೆ.
ಅದು ಕರು – ಗಾವಿಯ ದಯೆಯ ಲಾಲನೆ, ಬದುಕಿನ ಹೊಸ ಪ್ರಥಮ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟಿರುವ ಜೀವದ ಶುಭಾರಂಭ. ಆ ಕಣ್ಣುಗಳು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವಂತಹವು. ಜಗತ್ತಿಗೆ ಹೊಸಬಳಾಗಿ ಬಂದಿರುವ ಈ ಪ್ರಾಣಿಗೆ ತಾಯಿ ಎಂಬ ಒಡನಾಟವೇ ಮೊದಲ ವಿಶ್ವ. ತಾಯಿಯ ಮೈಸ್ಪರ್ಶ, ಹಾಲಿನ ಉಸಿರಾಟ, ಮಡಿಲಿನ ಮುದ್ದಾಟ – ಇವುಗಳೇ ಇದರ ಪಾಠಗಳೂ, ಭದ್ರತೆಯ ಪ್ರತೀಕಗಳೂ.
ಅಮ್ಮನ ಮೊಣಕೈಚಾಚಿದ ಮಾಂಸಪೇಶಿಯ ಮೇಲೆ ತಲೆ ಇಟ್ಟಕೂಡಲೇ ಈ ಪುಟ್ಟ ಕರು ಭದ್ರತೆಯ ನವಿಲುಕುಡಿ ಹೊಗೆಯದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಮಡಿಲಿನ ತಂಪು, ಉಸಿರಿನ ಶಬ್ದ, ತಾಯಿಯ ನರಳಿಕೆಯ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೃದಯದ ತಾಳವನ್ನು ಪಟಪಟ ಕಲಿಯುತ್ತದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಪ್ರಾಣಿಯ ಸಂಬಂಧವಲ್ಲ – ಇದು ಜೀವದಿಂದ ಜೀವಕ್ಕೆ ಸರ್ಪಸುತ್ತುವ ಪ್ರೀತಿಯ ಶುದ್ಧತೆಯ ಸಂಕೇತ.
ಅಮ್ಮನು ಮೀಸಲಿಟ್ಟ ಎದೆಯೊಳಗಿನ ಹಾಲು – ಕರು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ನೈಸರ್ಗಿಕ ಲಾಲನೆಗೂ ಆವಶ್ಯಕ. ಇದು ಕೃಷಿಕನ ಬದುಕಿನ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವೂ ಹೌದು. ಗದ್ದೆಗಳ ನಡುವಿನ ಈ ಸಂಬಂಧ, ತುಳುನಾಡಿನ ಮಣ್ಣಿನೊಳಗಿನ ಹೃದಯಸ್ಪರ್ಶಿಯ ಬದುಕಿನ ಕಥೆಯಾಗಿದೆ.
ಈ ಭಾವಚಿತ್ರ ಕೇವಲ ಒಂದು ದೃಶ್ಯವಲ್ಲ – ಇದು ಜೀವನದ ನವೋದಯ, ಮುಗ್ಧತೆಯ ಪ್ರಾರಂಭ, ಪ್ರೇಮದ ಮೊದಲ ಪಾಠ. ಅಮ್ಮನ ಮಡಿಲು ಸೇರುವ ಈ ಕ್ಷಣ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನಿಗೂ ಆತ್ಮಸ್ಪರ್ಶಿ ಅನುಭವವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.
ರಾಂ ಅಜೆಕಾರು
ಕಾರ್ಕಳ
