ಅದೊಂದು ಮುಂಜಾನೆ. ಆಗುಂಬೆ ಘಾಟಿಯ ತಿರುವು ತಿರುವಿನ ನಡುವೆ ನಾನು ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಪಯಣ ಮಂಜಿನಲ್ಲಿ ಮುಸುಕಿತ್ತು. ದಟ್ಟ ಕಾಡಿನ ಮಿಡಿತವು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ತಾಳವಾಯಿತು. ಹೊಳೆಯುವ ಹಸಿ ಹಸಿರು ಎಲೆಗಳು, ಒದ್ದೆ ಗಾಳಿಯ ಸ್ಪರ್ಶ, ಹಾಗೇ ಸದ್ದಿಲ್ಲದ ಸಂಚಾರವಿಲ್ಲದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತ ಹಳೆಯ ಕಾರು – ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕವಿತೆಯ ಸಾಲುಗಳಂತೆ ಹೃದಯವನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಿದ್ದವು.
ಮಾರ್ಗದ ಒಂದು ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ, ಅರಣ್ಯದ ತೆರೆದ ಬಾಗಿಲಂತೆ ಎಡಬದಿಯಿಂದ ಬೆಳಕು ಬಂದು ಕಾರಿನ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತಿತ್ತು. ಹಸಿರು ನದಿಯ ನಡುವೆ ಬಂಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಜಿನುಗುವ ಜಲಬಿಂದುಗಳಂತೆ ಆಗರ್ಭಿತವಾಗಿದ್ದ ಆ ದೃಶ್ಯ ನನಗೆ ನೆನಪಿನ ಹಾದಿ ಹಿಡಿಸಿ ಓಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಯಿತು – ಅಜ್ಜನ ಕೈಹಿಡಿದು ಚಿಕ್ಕವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿದ ಆ ಬಸ್ಸಿನ ಸದ್ದು, ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಮೊಳಕೆಯೆತ್ತಿದ ಕಥೆಗಳ ನೆನೆಪು.
ಈ ರಸ್ತೆಗಳಿಗೆ ಕೇವಲ ದಾರಿ ಎನ್ನಲಾಗದು; ಅವು ಕಾಲದ ದಾರಿಗಳು. ಈ ಮಂಜು ಕೇವಲ ಹವಾಮಾನವಲ್ಲ – ಅದು ನೆನಪಿನ ಪಾರದರ್ಶಕಪಟ, ಜೀರ್ಣವಾಗದ ಭಾವನೆಗಳ ವಸ್ತ್ರ. ಈ ತಿರುವುಗಳಲ್ಲಿ, ಕಾಡು ಕಣ್ಣು ಮೂಡಿಸಿದಂತೆ ನೋಡುತ್ತದೆ, ಅದರೊಳಗೆ ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಶಬ್ದ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ತನ್ನ ಆತ್ಮದ ದಾರಿ ಹುಡುಕುತ್ತಾನೆ.
ಮಳೆ ಬಿದ್ದ ಮೇಲಿನ ನೆನೆಸಿದ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ, ಬಳ್ಳಿಯೊಂದು ಗಾಳಿಗೆ ಕಾದಂತೆ, ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ನೆನಪೊಂದರಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಲುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆಗುಂಬೆ ಕೇವಲ ಸ್ಥಳವಲ್ಲ, ಅದು ಭಾವನೆ – ಅದು ಮರಳದ ಹೃದಯದ ತಿರುವು.
ರಾಂ ಅಜೆಕಾರು ಕಾರ್ಕಳ
