ಮಂಜಿನ ನಡುವೆ ಸಾಗುವ ಬಸ್ಸು – ಆಗುಂಬೆ ಘಾಟಿಯನೆನಪುಗಳ ಹೊತ್ತಗೆ
ಆಗುಂಬೆ ಘಾಟಿ. ಮಳೆಯ ತೇವವಿಟ್ಟ ಹಸಿರು ಮಂಟಪ, ಮಂಜಿನ ಹತ್ತಿರ ನಿಲ್ಲುವ ಹತ್ತಿರದ ಮರಗಳು, ದಡವಿಲ್ಲದ ಮೋಡಗಳ ನಡುವೆ ತೇಲುವ ರಸ್ತೆ. ಇದೇ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಬಾರಿಗೆ ಸದ್ದಿಲ್ಲದ ಸಾಹಸವೊಂದು ನಡೆಯುತ್ತದೆ – ಖಾಸಗಿ ಬಸ್ಸು ಹಾದುಹೋಗುತ್ತದೆ.
ಈ ಬಸ್ಸು ನಿಜಕ್ಕೂ ಯಾವುದೇ ಸಾರಿಗೆ ವಾಹನವಲ್ಲ. ಇದು ನೆನಪುಗಳ ಹೊರೆ ಹೊತ್ತ ನಡಿಗೆ. ಕಿರಿಕಿರಿಯ ಕ್ಯಾಬಿನ್, ಥಳಥಳಿಸುವ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕವರ್ ಸೀಟುಗಳು, ಮಲಗಿದ್ದಂತಿರುವ ಮಂಜು – ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೌನವಾಗಿ ನೋಡುವ ಹಳೆಯ ಪ್ರಯಾಣಿಕ. ಒಮ್ಮೆ ಕುಳಿತ್ರೆ, ಬಸ್ಸಿನ ಡಿಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಇಳಿದಾಗ ಬದುಕಿನ ಒಂದಿಷ್ಟು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತೀರಿ!
ಬಸ್ಸಿನ ಒಳಗೆ ನಿತ್ಯದಂತೆ ಒಬ್ಬ ವೃದ್ಧ ತನ್ನ ಮೂಕ ನೋಟದಲ್ಲಿ ಬಿಸಿಲು ನೆನಪಿಸುತ್ತಾನೆ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಬಾಗಿಲ ಹತ್ತಿರ ನಗುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ – ನೆನೆಪಿನ ಓಲೆಗಳಂತೆ. ಮುಂದೆ ಡ್ರೈವರ್ – ಆ ನಿತ್ಯದ ಘಾಟಿಯ ಸುತ್ತು ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ಜೀವದ ಜುಗುಪ್ಸೆಯ ನಡುವಿನ ಧೈರ್ಯದ ಪ್ರತೀಕ.
ಮಂಜಿನ ನಡುವೆಲ್ಲಾ ಎಳೆಯುವ ಈ ಬಸ್ಸು, ಅಂದಿನ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ಸುತ್ತು ತಿರುಗುಗಳನ್ನು, ಓದಿನ ದಿನಗಳನ್ನು, ಮರದಡಿಯಲ್ಲಿ ತಿನ್ನಿದ ಪಾಠದ ಹೊತ್ತುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಜೀವಂತ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಕೆಲವರು ಜಾನಪದ ಹಾಡು ಗಾನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ದೇವರಿಗೆ ದಾರಿ ವಿನಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಘಾಟಿಯ ತಿರುವು ತಿರುವಿಗೆ ಹೃದಯವೂ ನಡುಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಬಸ್ಸು ಮಾತ್ರ ತನ್ನ ಪಥ ತೊರೆದಿಲ್ಲ. ಅದರ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿಗೆ ಹಾಡಿದ ಹಾಡುಗಳೆಂದರೆ – ನೆನಪುಗಳಗಾನ
— ರಾಂ ಅಜೆಕಾರು ಕಾರ್ಕಳ
