ಮನಸ್ಸಿನ ಹಸಿರಗಮನ– ಮುಂಗಾರು ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳ ಒಡನಾಟ
ಮೌನದ ಸಂಗಾತಿಯಾದ ಮನಸ್ಸು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಜನಸಂಚಾರದಿಂದ ದೂರ ಹೋಗಿ ಏಕಾಂತವನ್ನು ತದ್ವಿರುಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ಅಜ್ಞಾತ ತಾಣಗಳತ್ತ, ತನ್ನೊಳಗಿನ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಹೊರಡುತ್ತದೆ. ಅದು ಬರೀ ಊರೇನಲ್ಲ… ಒಂದು ಭಾವನೆ, ಒಂದು ಅನುಭವ, ಒಂದು ನಿಶ್ಶಬ್ದ ಸಂವಾದ.
ಅದೇ ರೀತಿ, ಒಂದು ಮುಂಗಾರು ಅಂಕುಡೊಂಕಾದ ಟಾರು ರಸ್ತೆಯು ನನ್ನ ಪಯಣಕ್ಕೆ ಸನ್ನದ್ಧವಾಯಿತು. ರಸ್ತೆಯ ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಹನಿಗಳು ನೃತ್ಯವಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಬೈಕ್ನ ಮೋಟರ್ ಎಂಜಿನ್ ಶಬ್ದಕ್ಕೂ ಮಳೆಯ ಸ್ಪರ್ಶವೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಒಂದು ಮ್ಯೂಸಿಕ್ನಂತೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿತು. ಸುತ್ತಲೂ ಹರಡಿದ ಹಸಿರು, ಮಿತಿಮೀರಿ ಹಬ್ಬಿದ ಮರಗಳು, ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳ ದಟ್ಟ ಕಾಡುಗಳು — ಈ ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಪ್ರತಿ ತಿರುವಿಗೂ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಹೊಸ ಮುಖ. ಎಲ್ಲಿ ನಿಂತರೂ ಆ ಹಸಿರಿನ ಸ್ಮಿತವಾಣಿಯ ಸ್ವಾಗತ. ಹನಿ ಹನಿಯಾಗಿ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಳಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನೀರಿನ ಕಣಗಳು, ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿದ ಮೋಡಗಳ ನಡುವೆ ತಲೆದೋರಿದ ಹತ್ತಿದ ಬೆಟ್ಟಗಳು — ಈ ದೃಶ್ಯಾವಳಿಯು ಕೇವಲ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಸೀಮಿತವಲ್ಲ, ಹೃದಯವನ್ನೂ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು.
ಮರದ ಎಲೆಗಳ ನಡುವೆ ಮಳೆ ಹನಿಗಳ ತಾಳ, ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವ ಹೊಳೆಯ ನದಿಯ ಗುನುಗು, ದೂರದಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಕರೆ, ಈ ಪ್ರಪಂಚವು ಕವಿತೆಯೊಂದು ಓದುತ್ತಿರುವಂತೆ ತೋರಿತು. ಆ ಘಳಿಗೆ ಮನಸ್ಸು ಕೇವಲ ಪ್ರವಾಸಿಗನದಲ್ಲ, ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿತ್ತು ಈ ನೈಸರ್ಗಿಕ ತಾಣದ.
ಏನು ಬೇಕಿತ್ತು ಇನ್ನಷ್ಟು? ಬೈಕನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಒಂದು ಹುಮ್ಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಉಸಿರಾಡಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಹೇಳಿದ ಮಾತು — “ಇದೇ ನಿಜವಾದ ಸುಂದರತೆ, ಇದೇ ನಿಜವಾದ ಮೌನ.”
ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ನೆಲಗೊಳ್ಳುವ ಈ ಮಳೆಗಾಲದ ಸವಿನೆನಪಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಿಲ್ಲದ ಮರಳುಗಾಡುಗಳು ಇಲ್ಲ. ಇದೆಲ್ಲವೂ ಒಂದು ಜೀವಂತ ಕಲೆಯಂತೆ. ಮನಸ್ಸು ಈ ತಾಣದೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದರೆ, ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ವಾಕ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ — ಹಸಿರಿನಲ್ಲಿ, ನೆಲದ ತಂಪಿನಲ್ಲಿ, ಗಾಳಿಯ ತಡಕಿನಲ್ಲಿ.
ಇಂತಹ ಪ್ರಯಾಣಗಳು ನೆನಪುಗಳ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ — ಅವು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ರೂಪ ನೀಡುವ ಕ್ಷಣಗಳು.
ರಾಂ ಅಜೆಕಾರು ಕಾರ್ಕಳ
